Ekielski Józef (1842–1930), doktor praw, referent prezydialny b. Wydziału Krajowego. Urodził się w Zalesiu (pow. chrzanowski), jako syn Aleksandra, b. oficera W. P. z r. 1831, dzierżawcy Płazy. Jako małe dziecko był świadkiem napadu na Chrzanów w r. 1846, kierowanym przez jego ojca i kapitana z powstania listopad. Patelskiego. Po niefortunnym wyniku powstania znalazł się wraz z rodzicami i kilkuletnią siostrą na emigracji w Paryżu. Po powrocie do kraju w r. 1848 kształcił się w Krakowie w Gimnazjum św. Anny, po czym studiował prawo i uzyskał stopień akademicki. Z nastaniem autonomii krajowej wstąpił do Namiestnictwa, lecz wkrótce przeszedł na służbę do Wydziału Krajowego, dochodząc z biegiem czasu do godności szefa biura prezydialnego. Na tym stanowisku E. był referentem Fundacji Pelagii Russanowskiej, w zastępstwie każdorazowego marszałka krajowego przez lat przeszło 40. Przeżył istnienie tej pożytecznej instytucji. Po śmierci E-go rodzina przekazała jego wspomnienia Zakładowi Wychowawczemu dla Opuszczonych Chłopców w Miejscu Piastowym. Jest to monografia wymienionej fundacji, zawierająca też własne przeżycia autora. E. umarł 23 XII 1930 w Średniej Wsi (pow. leski) i tam pochowany. Jest autorem rozprawy (zdaje się praca doktorska) pt. Zdania z różnych gałęzi prawa i umiejętn. politycznych, których… bronić będzie. Kr. 1867.

Papiery rodzinne w posiadaniu p. Krystyny Gawrońskiej w Krakowie oraz broszura pt. Fundacja Pelagii Russanowskiej, urywek z pamiętnika dra Józefa E-go, Miejsce Piastowe 1931, s. 135; Estr.

Justyn Sokulski